ساعت ٩:۳۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ تیر ،۱۳۸٥ 

       هربار نگاهم از عمق چشمانت

       با احساسی  تازه متولد می شود

       و من سعی می کنم  صبوريم را

       تا  تکرارش آرزوی درک تو باشد

       از راهی که قلبم در آن می رود

                     تا کی  بايد ادامه يابد اين احساس

                     تا کی  بايستم اين درد  صبر را

       به خاطر داری گره خاطرات گذشته ات را 

       و ترسی که از عاشق شدن داشتی

       و من اينجا هستم

       تا هميشگی  بودنم را  ثابت کنم 

              تاکی  بايد اين احساس ادامه  يابد 

              تا کی بايد اين درد را ...   


کلمات کلیدی: